W ramach działań wolontariatu tuż przed feriami zimowymi 15 stycznia 2026r. odwiedziliśmy pensjonariuszy siedleckiego Domu nad Stawami. Do tego spotkania przygotowywaliśmy się długo. Przed Świętami Bożego Narodzenia intensywnie ćwiczyliśmy nasze świąteczne przedstawienie oraz dekorowaliśmy pierniczki.
Przyjęto nas serdecznie i ciepło. Scenariusz przedstawienia przenosił nas i naszych widzów ponownie do wigilijnego wieczoru. Za stołem miała usiąść rodzina: dzieci, rodzice, dziadkowie. W całym zamieszaniu i ferworze przygotowań, bohaterowie zagubili sens świętowania Bożego Narodzenia. Najważniejsze stały się kolor serwetek, wystrój i prezenty. Dziadkowie, wspominając Wigilię z czasów powojennych, pomogli na nowo odkryć co jest najważniejsze. Pięknie podsumowała tę prawdę kwestia: Nieważne co tego dnia zjesz, ale z kim. Trud, bieda, o których opowiadali Dziadkowie z przedstawienia, sprawiły, że ich pokolenie cieszyło się przede wszystkim z bycia razem.
Nasz występ, wspólne śpiewanie kolę oraz przygotowane przez nas pierniczki sprawiły mieszkańcom i pracownikom dużo radości. Otrzymaliśmy zapewnienie, że drzwi ośrodka są otwarte dla naszej szkoły. Dla nas była to okazja do poznawania siebie podczas realizacji pięknego wyzwania oraz odkrywania sensu tegorocznego motta szkoły: Człowiek udoskonala się przez żywą relację z drugim człowiekiem.
Opiekunowie i wolontariusze
